پنجشنبه، فروردین ۰۵، ۱۳۹۵

دیسکوی خانوادگی یا مرکز بمال بمال

بازی واژه ها برای بدست آوردن پول امروزه در ایران متاسفانه رایج شده است ولی بازی با واژه ها برای بدست آوردن پول و بازی با شرافت یک ملت کار جدیدی است که این روزها در ارمنستان شاهد آن هستیم.
عده ای با بازی با الفاظی نظیر دیسکوی خانوادگی قصد دارند تا حیثیت یک ملت را به زیر سووال ببرند.در اینجا میتوانید درباره این مقاله بیشتر بخوانید:
دیسکوی خانوادگی در ارمنستان 

سه‌شنبه، آبان ۲۶، ۱۳۹۴

تور ارمنستان آذر 94

بالاخره بعد از مدتها انتظار تور ارمنستان ویژه آذر 94 توسط گروه ارمنستان تور اعلام شد.در این پکیج موارد بسیار جالبی که در واقع نوعی نوآوری محسوب میشود به چشم می خورد که از آن جمله میتوان به عدم محدودیت زمانی در اجری تور اشاره کرد.در واقع برای استفاده از تور ارمنستان آذر 94 شما هیچ نوع فشاری را برای دریافت مرخصی در وقت مقرر و مسائلی از این دست احساس نخواهید نمود.
گروه ارمنستان تور آذر 94 شما را اجبار به خرید سرویس یا خدماتی که به آنها نیاز ندارید نمیکند که این هم از مزایای تور ارمنستان آذر 94 است.در واقع شما فقط برای خدماتی که به آن احساس نیاز میکنید پول خواهید پرداخت.
ّرا سفر به ارمنستان شما به تنها چیزی که نیاز دارید در واقع یک عدد گذرنامه با حداقل شش ماه اعتبار است،همین..یزای ارمنستان به هنگام ورود در مرزهای زمینی و هوایی این کشور با پرداخت مبلغ 8 دلار برای شما صادر میشود.
همچنین این تورها هر روز برگزار میشود چه بصورت هوایی و چه بصورت زمینی.در بسته های تور ارمنستان آذر 94 لیست بسیار جامعی از هتلهای مستقر در مرکز شهر ایروان را نیز مشاهده میکنیم که تعدا این هتلها بالغ بر 20 عدد میباشد که در نوع خود کم نظیر است.
در ارمنستان تور کیفیت ارائه خدمات مطلبی است که همیشه به آن توجه لازم شده است.اگر از طریق لینکهای همین مطلب قیمتها را مشاده نموده باشید متوجه میشوید که با مبلغ 593500 تومان قادر خواهید بود یک سفر به ارمنستان انجام دهید.
برای اینکه رضایت همه طیف ها برآورده شود در تور ارمنستان آذر 94 سعی بر این بوده است که پوشش خوبی به طیفهای مختلف با قدرت خریدهای متفاوت داده شود که در تنظیم این تور بسیار این نکته مراعات شده است.
ذکر این نکته ضروری به نظر میرسد که هزینه خروج از مرزهای ایران و قیمت ویزا در مبلغ پکیج ها درج نشده است.
منتظر ملاقات شما در ارمنستان هستیم.فرصتهای طلایی همیشه پیش روی شما قرار ندارند.
برای مشاهده قیمتهای تور ارمنستان آذر 94 لطفا بر روی اینجا کلیک کنید.
سووالات بیشتری دارید ،با ما تماس بگیرید.
تلگرام،واتساپ،لاین،ایمو:0037455532102

سه‌شنبه، آبان ۰۵، ۱۳۹۴

تور ارمنستان - هر روز - Armenia Tour-Every day - هتل ناره - Nare Hotel

ارمنستان تور مجری مستقیم تور ارمنستان است که به دلیل استقرار در کشور ارمنستان و دارا بودن بیزنس رسمی ثبت شده در ارمنستان این امکان را دارد تا تور ارمنستان را برای شما هر روز اجراء نماید.در این پست قصد دارم به معرفی تور ارمنستان ویژه هتل ناره(بصورت زمینی) بپردازم.
خدماتی که در این بسته وجود دارد و قیمتهای این بسته تور از 10 آبان لغایت 10 اسفندماه 94 معتبر است.

خدمات پکیچ چهار شب:
-بلیط رفت و برگشت زمینی از تهران به ارمنستان با اتوبوس 25 نفره ویژه
-چهار شب اقامت در هتل ناره(سه ستاره) همراه با صبحانه
-سیم کارت رایگان
-دفترچه راهنمای رایگان
-ترانسفر رایگان از ترمینال به محل هتل (استقبال)
قیمتها(به تومان):
اقامت در اتاق یک نفره:985000 تومان
اقامت در اتاق دو نفره:775000 تومان
اقامت در اتاق سه نفره:725000 تومان

خدمات پکیچ سه شب:
-بلیط رفت و برگشت زمینی از تهران به ارمنستان با اتوبوس 25 نفره ویژه
-چهار شب اقامت در هتل ناره(سه ستاره) همراه با صبحانه
-سیم کارت رایگان
-دفترچه راهنمای رایگان
-ترانسفر رایگان از ترمینال به محل هتل (استقبال)
قیمتها(به تومان):
اقامت در اتاق یک نفره:858000 تومان
اقامت در اتاق دو نفره:700000 تومان
اقامت در اتاق سه نفره:665000 تومان

توجه فرمائید:
بدیهی است که پرداخت عوارض خروج از کشور و هزینه ویزای ارمنستان به عهده مسافر است.همچنین است در مورد کنترل ممنوع الحروچ بودن مسافر و سایر مشکلات مشابه.
برای رزرو این تور میتوانید با یکی از شماره های زیر تماس حاصل نمایید:
وایبر،تلگرام،واتساپ،لاین،ایمو:0037477732102
سفر با ارمنستان تور یعنی سفر با چشمان باز

شنبه، مهر ۰۴، ۱۳۹۴

تور ارمنستان - هتل قفقاز-مهر 94

ارمنستان تور مجری مستقیم تورهای ارمنستان،تور ویژه سه شب خود را اعلام مینماید:
تور زمینی ارمنستان مهر 94
ارمنستان تور کارگزار تورهای شاد ارمنستان-مهر ماه 94

3 شب اقامت در هتل پنج ستاره قفقاز همراه با صبحانه بوفت
دو بار رفت و برگشت رایگان از هتل به میدان جمهوری (یکبار صبحها،یکبار عصرها)بصورت روزانه
قهوه و چای رایگان یکبار در روز در هتل 5 ستاره قفقاز
سه گشت همراه با سه وعده ناهار(دریاچه سوان و دره گلها-گشت شهری)+یک گشت اشانتیون(بازارهای ایروان)
سیم کارت رایگان به هر نفر(بالای 18 سال)
راهنمای فارسی زبان مقیم ارمنستان
تلفن تماس 24 ساعته برای موارد اضطراری
کوپن تخفیف شام در رستوران ایرانی
بلیط رفت و برگشت با اتوبوس توریستی ویژه
*پرداخت هزینه تله کابین در دره گلها به عهده مسافران عزیز میباشد.

برنامه تور:
چهارشنبه: حرکت از تهران
پنجشنبه: ناهار در رستوران ایرانی قبل از تحویل اتاقها-تحویل اتاقها و سیم کارتها به مسافران
جمعه: گشت دره گلها-گشت دریاچه سوان-صرف ناهار در سوان
شنبه: گشت شهری-صرف ناهار-گشت بازارهای ایروان
یکشنبه: تحویل اتاقها و حرکت به سمت ایران(10 صبح)

فاصله هتل پنج ستاره قفقاز تا میدان جمهوری فقط 18 دقیقه(12 کیلومتر است)میباشد.برای مشاهده فاصله هتل قفقاز تا میدان جمهوری بر روی گوگل مپ اینجا را کلیک کنید.

حرکت 8 مهر ماه از تهران
قیمت اتاق سینگل با تمام خدمات فوق هر نفر:875000 تومان
قیمت اتاق دابل با تمام خدمات فوق هر نفر:656000 تومان
قیمت اتاق تریپل با تمام خدمات فوق هر نفر:611000 تومان
نرخ کودک(زیر 6 سال)با صندلی و با تخت در هتل:330000 تومان
نرخ کودک(زیر 6 سال)بدون صندلی ولی با تخت در هتل:رایگان

وایبر،تلگرام،واتساپ،لاین:0037477732102

مراقب کلاهبرداران و شیادان باشید:
اخیرا شیادان و کلاهبردارانی پیدا شده اند که هتلهای فاقد کیفیت و بدون ستاره ارمنستان را هتلهایی سه و چهار ستاره به هموطنان عزیز معرفی مینمایند.لطفا قبل از اقدام به ثبت نام از کیفیت هتل اطمینان حاصل نمایید.دقت کنید هتلهایی که ستاره دار باشند حتما در بیرون درب هتل ستاره های خود را معرفی میکنند.
همچنین برخی از کلاهبردارن و شیادان که در کیفیت و قیمت نمیتوانند با ارمنستان تور اقدام نمایند هتل قفقاز را بسیار دور از شهر ایروان معرفی میکنند!همانطور که اعلام شد آدرس هتل پنچ ستاره قفقاز ،ایروان،بزرگراه آشتاراک،بعد از شهرک واهاکنی میباشد و فاصله آن تا میدان جمهوری فقط 18 دقیقه میباشد.
فاصله برخی از هتلهای ایروان تا میدان جمهوری:
هتل آکواتک و والنسیا-12 دقیقه تا میدان جمهوری-6 کیلومتر تا میدان جمهوری-گوگل مپ را نگاه کنید.
هتل رجینه و ناره و ناییری-13 دقیقه تا میدان جمهوری-6کیلومتر تا میدان جمهوری-گوگل مپ را نگاه کنید.
هتل نور-9 دقیقه تا میدان جمهوری-5 کیلومتر تا میدان جمهوری-گوگل مپ را نگاه کنید.

آدرس وب سایت هتل قفقاز:
برای رفتن به وب سایت هتل قفقاز به منظور آشنایی با کیفیت اتاقها و مجموعه بزرگ هتل قفقاز که شامل رستورانهای مختلف نیز میباشد بر روی اینجا کلیک کنید.همچنین قبلا در اینجا برای شما مطلبی درباره هتل قفقاز نوشته ام.
فیلمی هم از اتاقهای هتل قفقاز توسط ارمنستان تور تهیه شده است که میتوانید در زیر مشاهده کنید:
[http://www.aparat.com/v/zEH7X]


چهارشنبه، مرداد ۲۸، ۱۳۹۴

تاریخ ارمنستان قسمت سوم

قوام کوچ نشینی  که  در آسیای صغیر مستقر شده بودند در ابتدای  قرن  پانزدهم میلادی حکومت عثمانی را تشکیل دادند  و  شروع  به  پیشروی  به  داخل  سرزمین  امپراتوری بیزانس که  اقتدار سابق خود را از دست داده بود کردند. آن ها موفق  شدند  حکومت بیزانس را  برای  همیشه از صفحۀ  تاریخ محو کنند و سپس رو به سوی مرزهای غربی ارمنستان نهادند.
 در ایران سلسلۀ صفویان به  حکومت  رسیده و در حال  گسترش مرزهای خود به  سمت  غرب  و مرزهای  شرقی ارمنستان بودند  که  در  نتیجه  در سال 1514م  جنگ های  خونینی  بین سپاهیان  صفوی و عثمانی  در  خاک  ارمنستان  رخ داد  و  جنگ های  طولانی  بین دو کشور شروع  شد  که تا سال 1639م   طول کشید. در طی این جنگ  سکنۀ  بی دفاع ارمنستان آسیب های فراوان دیدند . عدۀ بی شماری کشته  شده و یا کاشانه  و اموال خود را از دست دادند. درسال 1604م  نیز شاه  عباس  صفوی  بیش از 350000نفر  از ارمنیان  را  به  داخل  خاک  ایران  کوچاند  که  باعث خالی  از  سکنه  شدن  مناطقی  از  ارمنستان  گردید.

 ارمنیان  با وجود گرفتار شدن در شرایط سخت  در  طول  تاریخ  همیشه  سعی  در  کسب  استقلال  ارمنستان  می کردند  و  شمار  بسیاری از فعلان  ملی – اجتماعی، از جمله اسرائیل اورین تلاش های  سیاسی  بسیاری  به  کار بستند تا حمایت  دول اروپایی را برای  کمک  به  ارمنیان  کسب کنند  و در بعضی مناطق  نیز  دست  به  مبارزه مسلحانه  زدند.   در این زمینه  باید  از مبارزات  آزادی خواهانۀ  داویت بیک  در  نیمه  اول  قرن  هجدهم  نام برد.
پس  از  سالیان  طولانی  جنگ های   ایران  و عثمانی  بالاخره  با  عقد  پیمان  صلح   ارمنستان  بین  دو کشور تقسیم شد و این دو قدرت سلطۀ سنگین خود را بر تمام فلات  ارمنستان  گستردند.
در  پایان  قرن  هجدهم  میلادی  با  قدرت  گرفتن امپراتوری روسیه در شمال  قفقاز  آنان  شروع  به  پیشروی  به  سمت  مناطق  تحت  کنترل  ایران  در  قفقاز  کردند.سپاهیان  روسیه  با  قصد  مناطق  قفقاز  در  مرحله  اول  با ایران  وارد  جنگ  شد.  در سال 1805م  عملیات جنگی بین دو کشور آغاز شد  که  تا سال 1828م طول کشید  و  نهایتا  با  شکست ایران در این جنگ ها  باعث شد تا ارمنستان شرقی تحت  سلطۀ  امپراتوری روسیه در آید.  به این ترتیب  روسیه  و عثمانی  با  یکدیگر هم مرز شدند.
جنگ با ایران به پایان نرسیده بود که جنگ های  روس و عثمانی شروع شد  و مصیبت جدیدی گریبان ارمنیان ارمنستان غربی را  گرفت. قوای عثمانی با سوء استفاده از وضعیت جنگی روستاهای  ارمنی نشین  را غارت  و  اهالی  را  به خاک و خون  می کشیدند.  در بعضی  نقاط  ساکنین  با  قوای دولتی   برخوردهای  مسلحانه کردند  اما بخشی  از جمعیت  این سرزمین به ارمنستان شرقی و دیگر کشورهای مجاور مهاجرت کردند.

در سال های 1878-1877 جنگ دوم  روسیه  و عثمانی رخ  داد  و  نیروهای داوطلب ارمنی  حضور چشمگیری در جنگ  داشتند  که  در  نتیجه  امپراتوری روسیه موفق  شد  برخی از مناطق  ارمنستان غربی  را  تصرف کند.   اهالی ارمنستان شرقی  از آرامش حاصل  استفادۀ برده  و  شروع  به  ترمیم و آبادی  سرزمین  ویران  خود   کردند.  اما  وضعیت ارمنستان غربی چنین نبود،  زیرا سکنۀ آن منطقه  در معرض  قتل و غارت  بدون کیفر اشرار کرد  و  ترک  قرار داشتند  و  به  این علت  در وضعیت  اقتصادی و فرهنگی  تاثیر  مخربی  به جا  می گذاشت  و  باعث  مهاجرت ارمنیان  این  مناطق  می گردید.                                     
در سال 1898 سیاست سلطان عبدالحمید مبنی بر نابودی ارمنیان  در ارمنستان غربی را  شروع   کرد.  اشرار مسلح  کرد  موسوم  به نیروهای حمیدیه که  توسط  دولت تجهیز شده بودند  دست  به عملیات وسیع  قتل عام و چپاول ساکنین آرام و بی دفاع ارمنی زدند که موجب شورش  مناطق  کوهستانی  ارمنستان  از  جمله  ناحیۀ کوهستانی ساسون شد.  ارتش  عثمانی  با  حملات  سنگین  موفق  شد  شورش  ارمنیان  را  با  کشتار  گسترده  مردم  منطقه  سرکوب  کرد.                                                                                         
 بعلت  آغاز  جنبس های  آرادی خواهانه  ارمنیان؛  روسیه  در سال 1905م  ترک های  ساکن  قفقاز را  بر  علیه  ارمنیان  تحریک  و  آنان  را  مسلح  کرد  که  در  نتیجه  مبارزه ای  سراسری  بر علیه  ارمنیان شروع کردند. این مبارزه در نقاطی که  شمار ارمنیان  اندک  بود  با  غارت  و  کشتار  ارمنیان  انجامید  و  در  سایر  مناطق  با  مقاومت  ارمنیان  روبرو  شدند.  در  نتیجه  دامنۀ  این  مبارزات  گسترش  یافت  و کشته های  بسیاری  از  دو  طرف  به  جا  گذاشت.  دولت روس به  بهانۀ  درگیری در جنگ  با  ژاپن  اقدامی  برای  جلوگیری  از  این  درگیریها  انجام  نداد   اما با  مسلح  شدن  ارمنیان   و شکست  ترک ها   دولت  روسیه  متوجه  شد  که  ارمنیان  قفقاز در کلیۀ  جبهه ها پیروز شده و  کنترل  منطقه  در حال انتقال  به آن ها است  بنابراین در جریانات  قفقاز مداخله  کرد و این  جنگ های  خونین پایان داد.  در سال 1914م  جنگ جهانی  اول شروع  شد و عملیات عمدۀ  آن  در منطقۀ  قفقاز و  خاک ارمنستان غربی متمرکز  بود.  دولت  عثمانی  با مغتنم  شمردن  فرصت  بدست  آمده  تصمیم  گرفت  تا  به  حضور ارمنیان  در  فلات  ارمنستان خاتمه  دهد.

 در سال 1915 م  دست به کشتار و  تبعید ارمنیان زد که  باعث  نابودی  1/5 میلیون ارمنی و فرار و مهاجرت بازماندگان به کشورهای دور و نزدیک شد.  ارمنیان برخی مناطق همچون  شهر  وان  موفق به دفاع  از خود شدند،که پیروزی درخشانی نیز به دست  آوردند و از  قتل عام نجات یافتند.                       
در سال 1917م  در  روسیه  انقلاب رخ داد  و حکومت  تزاری در آن  کشور فروپاشید. متعاقب  آن  شکست  قوای روس از عثمانی   شروع  شد  و  مدتی بعد  سپاهیان  روس  کلیۀ جبهه های  جنگ  را ترک کردند.  مقابله  با  سپاهیان  عثمانی  در  کلیه  جبهه های غرب  قفقاز بر دوش  شبه  نظامیان و داوطلبان ارمنی  افتاد  که  از  عقب  نشینی های  پیاپی  موفق  شدند  در  سه  نبرد  سرنوشت ساز  از  پیشروز  سپاهیان  عثمانی  جلوگیری  کرده  و پس از پیروزی در  می  سال 1918م ارمنستان استقلال را  اعان  کردند  و پس از چندین  دهه  رویای  تشکیل  کشور  مستقل  تحقق یافت. شهر ایروان نیزمرکز جمهوری انتخاب شد.
دولت و مجلس تشکیل شد و به  کار بازسازی کشور پرداختند. در سال 1920 م در کنفرانس سِور[1] فرانسه پیمان صلحی  بین  ارمنستان  و  ترکیه  به امضاء رسید  که  طبق  معاهده  مناطق  ارمنستان غربی  که  تحت  کنترل  ترکیه  بود  می بایستی  به جمهوری ارمنستان الحاق می شد.  اما استقلال ارمنستان دیر نپایید  و در پایان  سال 1920م  به  دستور  کمال  پاشا  (آتاتورک) سپاهیان «ترکیه » از  غرب  و  سپاهیان  روسیۀ بلشویک از  شرق به ارمنستان هجوم  آوردند. دولت ارمنستان که توانایی مقابله با دو دشمن قدرتمند را نداشت،  طبق معاهده ای  ارمنستان  به  روسیۀ بلشویک  تسلیم  شد  و  استقلال ارمنستان پایان یافت  و  کشور  سوسیالیستی  شورائی  ارمنستان  در  قالب  اتحاد  جماهیر  شوروی  تشکیل  شد.
طبق  مذاکرات  صلح  در  سال  1921  بین  شوروی  و  ترکیه  که  پیمان های باتوم و مسکو به  امضاء رسید در  مقابل  چشم پوشی  ترکیه  از  نفوذ  در  آذربایجان  شوروی  استان های  غربی  ارمنستان  را  به  ترکیه  داده  و  مناطق  نخجوان و آرتساخ( قراباغ) را نیز به خاک جمهوری سوسیالیستی  آذربایجان ملحق کرد.
 با فروپاشی  اتحاد جماهیر شوروی ارمنستان نیز در 21-ام سپتامبر 1991م  جمهوری  مستقل ارمنستان به  پایتختی ایروان را اعلان کرد.

پنجشنبه، تیر ۲۵، ۱۳۹۴

تاریخ ارمنستان قسمت دوم

در سال 52م بلاش (واقارش) پادشاه ایران با استفاده از تشنجات داخلی امپراتوری روم برادر خود تیرداد [Tirdates I) 64-75 AD)] را  به سلطنت در ارمنستان گمارد . روم این انتصاب را نپذیرفت و در سال 57 م سپاهی تحت فرماندهی کوربولون [Gnaeus Domitius Corbulo] به ارمنستان فرستاد سپاهیان رومی پس از فتح برخی مناطق،آرتاشات پایتخت ارمنستان را نیز به آتش کشیدند.سپاهیان رومی در نبرد.
سرنوشت ساز هراندیا [منطقه ای در جنوب شرقی ترکیه فعلی] در سال 62م از نیروهای متحد پارت – ارمنستان شکست خوردند و پیمانی منعقد کردند و سلطنت تیرداد را در ارمنستان به رسمیت شناختند.به این ترتیب حکومت سلسلۀ آرشاکونیاتس ( اشکانیان ارمنستان) در ارمنستان آغاز شد اما تجاوزهای روم به ارمنستان خاتمه نیافت. آن ها به بهانه های گوناگون به ارمنستان حمله کرده و با مقابلۀ نیروهای متحد  پارت-ارمنستان روبرو می شدند.با این حال شاهان سلسلۀ آرشاکونیاتس ارمنستان همواره سعی می کردند دوستی روم را جلب کنند و سیاست سلسلۀ آرداشسیان را به کار برند.  
  
در سال 227م حکومت سلسلۀ اشکانیان در ایران منقرض شد و سلسلۀ ساسانیان به حکومت رسید.ساسانیان رویه ای خصمانه با اشکانیان ارمنستان درپیش گرفتند که باعث جنگ های طولانی بین ایران و ارمنستان منجر شد.                                   
در سال 301 م،در دوران سلطنت تیرداد کبیر [Tirdates III ) 287-330 AD)] مسیحیت به عنوان دین رسمی در ارمنستان پذیرفته شد. این دین جدید چند سال بعد در روم نیز رسمیت یافت و موجب تشدید خصومت های ساسانیان با ارمنستان شد. در سال 330م  پس از فوت تیرداد،خسرو [Khosrow III ) 330-338 AD)] به سلطنت رسید و شهر دوین [در جنوب شهر ایروان قرار دارد] را به عنوان پایتخت جدید بنا کرد. در سال 337م یعنی یک سال پس از حملۀ  اقوام  ماساگت [Massagetae] که خسارات زیادی به کشور  وارد کردند.

شاهپوردوم پادشاه ساسانی ارشک [Arshak II ) 350-368 AD)]  شاه ارمنستان را همراه با واساک مامیگونیان سردار سپاه او به بهانۀ انجام مذاکره نزد خود فرا خواند و آن ها را در قلعۀ قصر شیرین ( قلعۀ فراموشی) زندانی کرد و خود با  همکاری مهروژان آرتسرونی و واهان مامیگونیان دو تن ار فئودال های ارمنی وفادار به ساسانیان با سپاه بزرگی به ارمنستان حمله کردند و پس از ویران کردن بسیاری از شهر ها ده ها هزار خانواده از جمله خانواده های شماری از فئودال های وفادار به پادشاه ارمنستان را  به مناطق دور دست ایران به اسارت فرستاد.در این جنگ پاراندزم ملکۀ ارمنستان نیز اسیر و کشته شد. این جریانات باعث شروع جنگی 30 ساله بین ایران،روم و ارمنستان شد که صحنۀ اصلی آن خاک ارمنستان بود.                                                       
این جنگ سه جانبه در سال 372م با جنگ زیراو پایان یافت که سپاهیان ساسانی در این جنگ از سپاهیان روم و ارمنستان شکست خورد. دربار ایران طبق معاهده صلح پاپ [Pap) 372-374 AD)] پسر ارشک به پادشاهی ارمنستان رسید.مدت زیادی از سلطنت وی نگذشته بود  که به  فرمان امپراتور روم به طرز خائنانه ای  توسط رومی ها به قتل رسید. پس از پاپ تا سال 387م  افراد  مختلفی گاه  از جانب ساسانیان و  گاه از جانب روم به سلطنت ارمنستان رسیدند تا  این که در تاریخ 387م  ارمنستان طبق معاهده ای بین ایران و روم تقسیم  شد.
 در بخش تحت سلطۀ ایران خاندان آرشاگونیاتس (اشکانیان ارمنستان) به حکومت خود ادامه  دادند اما بخش روم به یکی از استان های آن امپراطوری تبدیل  شد.

 در سال 406م  واقعۀ مهمی رخ داد و آن ابداع الفبای ارمنی توسط  مسروب ماشتوتس بود،تحولی که عصر طلایی ادبیات ارمنی را پدید آورد.                
 در سال 428م با عزل آرداشس شاه بخش ساسانی ارمنستان عملا به حکومت خاندان اشکانیان ارمنستان (آرشاگونیاتس)  پایان داده  شد. امپراتوری های  ایران و روم  از هیچ  تلاشی  برای  جذب  نمودن   فرهنگی – دینی ملت   ارمنستان  در  فرهنگ  خود  کوتاهی  نمی کردند. از این رو یزدگرد دوم  پادشاه  ساسانی  برای نیل به این هدف متوسل به اعمال سیاست تهدید  و شدت عمل شد که در نتیجۀ آن ارمنیان به رهبری  سردار «واردان مامیگونیان»  برای دفاع  از دین  خود به  مقابله  برخواسته  و  در سال 451  م در دشت آوارایر  (واقع در چالدران) نبرد واردانانس بین سپاهیان نابرابر دو کشور رخ داد.در این نبرد سپاه اندک ارمنستان شرقی از سپاهیان انبوه و مجهز ساسانی شکست خوردند اما با ارادۀ ای که برای حفظ  دین خود نشان  دادند  دربار ساسانی را  مجبور  به  چشم پوشی از  تصمیم  خود  کرد. در این راستا  باید  از شورش های پیروزمندانه ای  که سردار واهان مامیگونیان رهبری آن ها را به عهده داشت نام برد  (این سردار با وزیر همنام خود در دورۀ شاهپور ساسانی که قبلا ذکر شده است اشتباه نشود) در نتیجۀ مبارزات  وی در سال 484 م معاهدۀ نوارساگ منعقد شد و ارمنستان شرقی  به خود مختاری  داخلی دست یافت.

 در سال های دهۀ 570م  جنگ های جدیدی  بین  ایران و روم شروع  شد  که  با  عقد  پیمان  صلح  در سال 591م  پایان یافت  و  بخش بیشتری  از خاک  ارمنستان به روم واگذار شد  و  هم چنین در برخی از مناطق تحت سلطۀ ساسانیان  استقلال نسبتا  بیشتری  نصیب ارمنیان شد.علت  این امر قدرت  رو  به  ضعف حکومت  ساسانیان بود .
خسرو  انوشیروان برای پایان دادن به خودمختاری ارمنستان تحت سلطه  ایران در سال  602 م  سپاهی به  ارمنستان  فرستاد  که از نیروهای تحت فرماندهی سردار  واهان مامیگونیان معروف به گایل واهان شکست خورد  بطوری که گایل واهان موفق به  کسب استقلال کامل منطقۀ تارون [منطقه موش در ترکیه امروزی] شد.

قرن هفتم میلادی به دهه طلائی در معماری ارمنستان معروف می باشد که طی این دوره بناهای  منحصر  به  فرد  بسیاری در سراسر  ارمنستان بنا گردیدند.

در آغاز قرن هفتم میلادی با  اتحاد اعراب شبه جزیرۀ عربستان موفق به تشکیل سپاه قدرتمندی گردیدند  که  از  سال  640 م  شروع  به  پیشروی در بین النرین کردند و  موفق  شدند سپاهیان  روم  و  ایران  را  شکست  دهند.
در پاییز همان  سال  سپاه  اعراب  به  فلات  ارمنستان  حمله  کرده  و  شهر دوین  را  تصرف  کردند  اما   پس از تاراج  مناطق  تحت  اشغال  از  ارمنستان  خارج  شدند.از  آنجائی  که  حکومت  ایران  با  شکست از اعراب  دیگر  قدرتی  در ارمنستان شرقی  نداشت  لذا  ارمنستان توسط  سردار تئودوروس رشتونی  اداره می شد.وی در سال 642م  پایداری  سختی در مقابل  هجوم  مجدد اعراب نشان داد.
حملۀ  سوم  اعراب  بر ارمنستان در سال 650م از منطقۀ آذربایجان صورت گرفت.باید ذکر کرد که این حملات بیشتر جنبۀ تجسسی  داشت و در نهایت حملۀ نهایی در سال 652م صورت گرفت.سپاهیان عرب با تسخیر بخش اعظم ارمنستان حدود 2000 تن  از اعضای  خانواده های  فئودال ها را گروگان  بردند.
دولت بیزانس (روم شرقی)  با استفاده از وضعیت نامساعد ایجاد شده  در ارمنستان؛ گرجستان و  اران با دادن قول  کمک به  آنها در قبال پیروی از کلیسای  بیزانس  کوشید  تا  اقوام  مسیحی قفقاز را مجبور به تغییر مذهب دهد. در سال 706م در اثر فشار بیزانس کلیسای آلبانیای قفقاز(اران)  همراه  کلیسای گرجستان تغییر مذهب داده و از کلیسای  ارمنستان جدا شده و به کلیسای بیرانس پیوستند.

در اوایل قرن هشتم میلادی ارمنستان کاملا تحت سلطۀ اعراب در آمد و تقسیمات کشوری جدیدی در آن صورت گرفت.
سران خاندان های  فئودال های  ارمنستان با استفاده از اغتشاشات داخلی حکومت اعراب سعی کردند  به  استقلال دست یابند اما توسط  سپاهیان  اعراب به  طرز خونینی سرکوب شد. خلفای وقت برای مطیع ساختن  ارمنیان اقوام  چادر نشین  که  در  متون  ارمنی  با  نام  اوتمانیک ها و کایسیک ها  معروف  می باشند را از صحراهای عربستان  به  ارمنستان کوچ دادند و امیر نشین هایی تابع  خلافت ایجاد کردند که با  داشتن  اختیارات  نامحدود  دست  به  غارت و چپاول  مردم  کل تمام ارمنستان می زدند.
پس  از  سرکوب شورش برخی از خاندان های  فئودال ها  با رعایای  خود  مناطق تحت اختیار  خود  را رها  کرده و به سرزمین های  شمالی  کوچ  کردند، سپس اقوام عرب و کُرد جای خالی آن ها را  پر می کردند.
امپراتوری  بیزانس  از اواخر قرن  هشتم میلادی  قدرت  خود  را  بازیافت  و  برای  بدست  آوردن  سرزمین های  از  دست  داده  جنگ های  طولانی با  اعراب شروع  کرد  در  نتیجه  اعراب در قبال ارمنستان نرمش  بیشتری  از  خود  نشان  دادند.
در دورۀ سلطۀ  اعراب  برخی  از  خاندان های  معروف  و  قدرتمند  از صفحۀ  تاریخ  ارمنستان  محو شدند  و  برخی  دیگر  شروع  به  رشد  و  کسب  قدرت کردند  که  خاندان های باگرادونی و  آرتسرونی  از  این  گروه اند.
در سال 806 م  خلیفۀ  بغداد  وظیفۀ   ادارۀ  امور داخلی  ارمنستان را  به  امیر آشوت  باگرادونی   محول  کرد. پس از مرگ او این وظیفه به پسرش  باگراد  محول شد .باگراد  برای  کسب  استقلال  کامل  ارمنستان  با  استفاده  از  ضعف  اعراب  از  پرداخت خراج  سر باز  زد  و سپاهیانی  که  برای  مجازات  وی  به  ارمنستان  فرستاده شده بود  شکست داد .                                                 
در سال 851 م  سپاه  بزرگی  از سوی  خلیفۀ  بغداد  به  فرماندهی یوسف امیر آذربایجان به ارمنستان فرستاده  شد.  یوسف با توسل  به  دسیسه  باگراد را دستگیر کرد  و  به  بغداد  فرستاد  و ارمنستان  را  آماج  ویرانی  و  تاراج ساخت.  سال  بعد  سپاه  دیگری  به  فرماندهی بوقا وارد ارمنستان شد و پس از وارد کردن خسارات فراوان  و بردن اسرای  فراوان  مأموریت  خود را به اتمام رساند . به  علت  ضعف  حکومت  مرکزی  در مناطق  مختلف  تحت  سلطۀ  اعراب  شورش هایی  شروع  شد  و بار دیگر بغداد  سیاست  ملایمی  در قبال  ارمنستان در پیش  گرفت و آشوت باگرادونی را به  سمت  حاکم  ارمنستان  تعیین کرد. اما  از  آنجائی  که  خلفای اعراب   نمی خواستند   سپاهیان ارمنستان  تجدید  قوا  نمایند  لذا  قبایل  مهاجر عرب اوتمانیک و کایسیک را  بر علیه  آشوت باگرادونی  می شوراندند  که  در  نتیجه  برخورد های  خونین  بین آنان  در می گرفت  که در  این  بین  امیرنشین های عرب  سرزمین های  همجوار ارمنستان نیز به  این قبایل  کمک  می کردند.

 این  آشوب ها  سرانجام  توسط  سپاهیان  ارمنی  سرکوب  شدند  و ارمنیان  با  استفاده از ضعف  و فتور خلفای وقت  از  بغداد  خواستند  تا  پادشاهی  آشوت باگرادونی  بر ارمنستان  را  به  رسمیت  بشمارد.از  آنجائی  که  خلیفۀ نیازمند  اتحاد  ارمنستان  با  آنان  بود  لذا  درخواست  امرای  ارمنستان  را  پذیرفته  و  پادشاهی  آشوت باگرادونی [Ashot I) 885-890 AD)] را  در سال  885م  به رسمیت  شناخته  و  بدین  وسیله  خاندان باگرادونیان در ارمنستان  به  حکومت  رسید  و شهرباگاران  را  به عنوان پایتخت برگزیدند. در دورۀ سلطنت سمبات اول[Smbat I) 890-914 AD)] پایتخت به  شهر یرازگاوورس[در شرق ترکیه امروزی و نزدیک مرز جمهوری ارمنستان قرار دارد.] منتقل شد.
بازسازی  و  تقویت کشور شروع  شد،  امری  که  اعراب  مایل  به  آن  نبودند  و  بهانه های  مختلف  در  امور  داخلی  کشور  دخالت  کرده    و  توسط  اقوام  وفادار  به  خلفا   آشوب  و  اغتشاش در  کشور  ایجاد می کردند  و  در صورت  عدم  موفقیت   امیر نشین های عرب   سرزمین های  همجوار ارمنستان  را  برای  حمله  تشویق  می کردند بطوری  که  تمامی  دوران  پادشاهی  آشوت  دوم[Ashot II) 914-928 AD)] با جنگ با مهاجمین  به  کشور  سپری شد. در زمان عباس باگرادونی[Abbass)  925-953 AD)]  پایتخت  به  شهر کارس[امروزه با نام قارص در شرق ترکیه قرار دارد.]  و  سپس  در زمان آشوت سوم[Ashot III)  953-977 AD)]  که ارمنستان در اوج  قدرت  بود به شهر نوبنیاد  و باشکوه  آنی[بر روی خط مرزی ارمنستان و ترکیه و داخل خاک ترکیه امروزی] منتقل گردید.
بر  اثر  دخالت ها  و  حمایت  خلفای  اعراب  خاندان های  قدرتمند  تعدادی  از  مناطق  ارمنستان  در  ابتدا  پادشاهی  مستقلی  تاسیس  کردند  که  باعث  جنگ های  متعددی  گردید  این  مناطق  شامل  منطقه  گرجستان؛  واناند[پادشاهی در شمال غرب فلات ارمنستان با پایتختی شهر کارس (از 968 الی 1065م.) که در شرق ترکیه امروزی قرار دارد.]؛ تزوراگد[پادشاهی در شمال فلات ارمنستان با پایتختی شهر لوری (از 988 الی 1170م.) که در مناطق شمال ارمنستان و جنوب گرجستان امروزی قرار دارد.] که  شاخه هائی  از  خاندان  باگرادونی  بر  این  مناطق  حکومت  می کردند؛  منطقه  سیونیک[پادشاهی در جنوب فلات ارمنستان با پایتختی شهر قاپان (970 الی 1040م.) گه در جنوب ارمنستان امروزی قرار دارد.]  که  خاندانی  به  همین  نام  در  آنجا  حکومت  می کرد  و  قدرتمندترین  آنان  خاندان  آرتسرونی  که  در  منطقه واسپوراگان[پادشاهی در حوزه دریاچه وان (از 908 الی 1021م.) که مناطق جنوب غرب ترکیه امروزی را تشکیل می داد.] حکومت  می کرند  بودند  اما  در  زمان  حکومت  آشوت  سوم  به  یک  توافق  کلی  رسیده  و  حکومت  فداتیو  تشکیل  دادند  که  تمامی  این  مناطق  از  نظر  داخلی  مستقل  اما  از  نظر روابط  خارجی  مطیع  پادشاه  باگرادونی  بودند.

 اقوام سلجوقی در  اوایل  قرن  یازدهم  میلادی  هجوم  خود  را  از آسیای میانه  به سمت  ایران  آغاز  کردند  سپس حملات  خود  را  به  مناطق  مرزی  ارمنستان  شروع  کرده  و  بیشتر  ایالت واسپوراگان  را  آماج  حملات  خود  قرار  دادند.  امپراتوری  بیزانس  که  فقط  قصد  توسعه  سرزمین های  خود  را  داشت  از  این فرصت  استفاده  کرده  خاندان های  فئودال  ارمنستان  را تشویق  می کرد  تا  مناطق  تحت  اختیار خود  را  به امپراتوری  بیزانس  واگذار کرده  و در مقابل  اراضی  جدیدی  را  در مناطق  دوردست   بیزانس  بدست آورند.

 در سال 1021 م  سنه که ریم آرتسرونی[Senekerim) 968-1021 AD)] پادشاه واسپوراگان مناطق  تحت  کنترل  خود  را  به  امپراتوری بیزانس واگذار کرد و با  اطرافیان  و  سپاهیان  خود  به  شهر  سباستیا[شهر سیواس کنونی در ترکیه امروزی] مهاجرت  کرد.  شماری  دیگر از خاندان های  فئودال  نیز از وی  پیروی  کردند و  از  ارمنستان  خارج  شدند.  اما  حکومت  خاندان  باگرادونی   که  به  شهر آنی  و  مناطق  مجاور آن  محدود شده بود  مقاومت می کرد.  آخرین پادشاه  خاندان  باگرادونی  گاگیگ[Gagik) 1024-1045 AD)]  نام داشت که در سال 1045م برای انجام مذاکرات به کنستانتینوپل (قسطنطنیه ،استانبول) دعوت شد اما به دستور  امپراتور  بیزانس  دستگیر  و تبعید  شد.
 سپس  سپاهیان  بیزانس  برای  بدست  گرفتن  کنترل  شهر  آنی  اعزام  شدند  که  با  مقاومت  روبرو  شده  و  پس  از  چندین  نبرد  خونین  بالاخره  موفق  یه  اشغال  شهر  شدند  و  به  این ترتیب ارمنستان  استقلال  خود را از دست داد.
 امپراتوری  بیزانس  فقط  به  انقراض حکومت باگرادونی  و  اشغال ارمنستان  اکتفا نکرد  و  شروع  به تضعیف نیروی  نظامی  آن  کرد  به  طوری  که  نظامیان  ارمنی را  از خدمت  مرخص  کرده  و  یا  به  مناطق دور  از  ارمنستان برای خدمت  به  امپراتوری  اعزام  کرد.اختیارات  خاندان های  فئودالی  که  در  ارمنستان باقی  مانده  بودندد محدود کرد،و  خاندان های  متمرد  و  شورشی  را  به  کشور های  دور دست  به  خصوص  منطقه  سیلیسیه[منطقه ای در شمال شرق دریای مدیترانه و در خاک ترکیه امروزی] تبعید کرد.                                                                                                               
 در اثر سیاست های اعمالی امپراتوری  بیزانس  توان  دفاعی  ارمنیان  به  حدی  ضعیف شد  که  قادر  به  مقابله  با حملات سلجوقیان که از شرق به  سرزمین آن ها هجوم  آورده بودند  نبودند.سپاهیان  بیزانس نیز موفق به دفع حملات  سلجوقیان  از  مرز های ارمنستان  نشده  و  شکست های  پیاپی  خوردند  تا  این که در جنگ  مالازگرد[از شهرهای ارمنستان در شمال دریاچه وان که امروزه با نام مالازگرد در ترکیه امروزی قرار دارد. ] در سال 1071م  کل  ارمنستان و شرق آسیای  صغیر  را  از دست دادند.
بر  اثر  غارت  و  کشتار  اهالی  توسط  سلجوقیان  مهاجرت  دسته جمعی  مردم  از  کشور  و  پناه  آوردن  آنان  به کشورهای مجاور شروع   شد.  یکی  از  مناطقی  که  بیشتر  ارمنیان  در  آن  سکونت  کردند  منطقه  کیلیکیه  بود  مکانی  که   سال ها  بعد  توانستند  حکومتی  مستقل  تشکیل  دهند.  به  دنبال  سپاهیان  سلجوقی  موجی از اقوام آسیای  میانه  به  فلات  ارمنستان  و  آسیای  صغیر  وارد شده  و  در  نقاط  مختلف  سکونت  کردند.
در جنگ های پیاپی که  در  این دوران  رخ  داد گرجستان کمترین  خسارت را متحمل  شده  پادشاهان گرجستان خاندان های مختلف ارمنستان  با  نیروی  نظامی  آنان  را  در  خاک  خود  پذیرا  شدند  و  در  نتیجه  نیروی  نظامی  در  گرجستان  گرد  آمد  که  قادر  به  مقابله  با  سلجوقیان  بود. 

درسال 1191م  سپاه  مشترک  گرجی-ارمنی  به  فرماندهی  دو  برادر از  خاندان  ارمنی  «زاکاریان» موفق  به  آزاد سازی  بخش های  شمالی ارمنستان شدند.  امیر زاکاره  یکی  از  دو  برادر  در سال 1199م  به  سمت  شمال  شرق دشت آرارات  پیشروی  کرده  و  شهر آنی را  از  دست سلجوقی ها  آزاد  ساخته  مقر حکومت خود را  در  آنجا  مستقر  کرد. 
برادر  دیگر  امیر ایوان شهر دوین و نواحی اطراف آن را  آزاد ساخت و مقرر حکومت  خود  را  در  این  شهر  مستقر  کرد  سپس  با  نیروهای متحد خود به  آزادسازی  مناطق  بیشتری  از  خاک  ارمنستان پرداختند  که  این  کار را  جانشینان  آنان  نیز  ادامه  دادند.  هنوز کار  آزادسازی  باقیمانده  مناطق  ارمنستان  از  تسلط  امیران  سلجوقی  ادامه  داشت  که  در سال 1231م  سپاهیان  مغول  به ارمنستان هجوم  آوردند  و  کشتار  و  غارت  مردم  آغاز  شد.  حملات  و  کشتار  وحشیانه  مردم  باعث  فرار عدۀ کثیری  از  جمعیت  به کشورهای دیگر شد.
 پس  از خاتمه حمله  مغول ها حکومت  ایلخانیان سلطۀ خود را در ارمنستان تحمیل کرد.سپس در سال 1386م حملات تیمور (لنگ) آغاز شد  که  با  شکست ایلخانان محلی  ویرانی  و  آشفتگی  در کل  سرزمین ارمنستان گستردند.
پس از مرگ تیمور امپراتوری وی از هم پاشید و حکومت های محلی مختلفی تشکیل گردید.در فلات ارمنستان حکمرانی  اقوام آق قویونلو و قراقویونلو  تشکیل  گردید که دائما در حال جنگ با یکدیگر  بودند.

سه‌شنبه، تیر ۲۳، ۱۳۹۴

تاریخ ارمنستان قسمت اول

اخیرا موسسه هور متنی را با عنوان تاریخ ارمنستان به نگارش درآورده است که برای شما می آورم:
دربارهٔ ارمنیان، یعنی بومیان فلات ارمنستان متن‌های مختلفی در تاریخ‌نگاری کهن نگاشته شده‌اند که قدیمی‌ترین آن‌ها به چند هزار سال قبل از میلاد مسیح مربوط می‌شود. در سطور حاضر سعی خواهیم کرد چکیدهٔ مختصری از تاریخ ارمنیان را از بدو تشکیل حکومت اورارتو تا پیوستن ارمنستان به اتحاد جماهیر شوروی سابق و استقلال مجدد آن ارائه دهیم.

در سال ۸۸۰ ق. م. شاه آرامه {Arame 880-845 BC} در اورارتو (بیاینا) {مردم فلات ارمنستان حکومت اورارتو را بیاینا می نامیدند} به سلطنت رسید. کشور تحت سلطنت  وی محصور در کوهستان‌های واقع در جنوب دریاچهٔ وان بود. او از سال ۸۶۰ ق. م. موفق به خروج از حدود سرزمین خود شد و با متحد ساختن اقوام هم نژادحکومتی قدرتمند در پیرامون دریاچهٔ وان ایجاد کرد. پس از وی ساردوری اول {Sarduri I 845-825 BC} با ادامهٔ کار آرامه حدود کشور را گسترش داد. حکومت آشور تلاش می‌کرد اقوام ساکن اورارتو را به تابعیت خود در آورد و حکومت جوان اورارتو را متلاشی سازد.

در زمان ساردوری اول پایتخت اورارتو به نام توشپا {شهر وان امروزی در ترکیه} در ساحل شرقی دریاچهٔ وان بنا شد. در سال ۸۲۵ ق. م. پس از مرگ ساردوری، ایشپوینی {Ishpuini 825-810 BC} بر تخت سلطنت نشست. در زمان او بود که سنگ نبشته‌های با زبان اورارتوئی و با خط میخی نگاشته شدند.
ایشپوینی با ادامهٔ سیاست‌های پیشینیان خود سرزمین‌های تحت سلطه خود را گسترش داد و به حوزه رود «ارس» رساند. جانشینان وی منوآ {Menua 810-786 BC} و آرگیشتی اول {Argishti 786-764 BC} موفق شدند سرحدات کشور خود را از شمال به دشت آرارات و از جنوب تا بین‌النهرین گسترش دهند.
آرگیشتی و ساردوری دوم {Sarduri II 764-735 BC} با هدف خنثی سازی حملات دشمنان خارجی قلعه - شهرها واستحکامات بسیاری بنا کردند. در زمان روسای اول {Rusa I 735-713 BC} حوزهٔ دریاچهٔ سوان جزو قلمرو اورارتو درآمدو مناطق واقع در جنوب و غرب دریاچهٔ سوان نیز به اورارتو ملحق شدند و اورارتو رقیب قدرتمند کشور آشور شد.

در سال ۷۱۴ ق. م. سارگون دوم {Sargon II 722-705 BC} پادشاه آشور حملهٔ گسترده‌ای را به فلات ارمنستان شروع کرد و هم زمان اقوام کیمر {اقوام ساکن در شمال دریای سیاه که در قرن هشتم ق.م از کوه های قفقاز گذشته و به فلات ارمنستان و سپس آسیای صغیر هجوم آوردند} نیز از دست به غارت مناطق شمال فلات ارمنستان زدند در نتیجه سپاهیان اورارتو از سارگون دوم شکست خوردند. سپاهیان آشور ولایات شرقی را غارت کرد و معبد موسسیر {(Musasir) احتمالا در منطقه کردستان عراق امروزی قرار داشته که در اوایل قرن نهم پیش از میلاد توسط پادشاهان اورارتو بنا شده است.تصویر این معبد پس از فتح آن به دست سارگون دوم در کاخ دورشاروکین نقش شده است که در 1846م. توسط هیئت تحت سرپرستی ویلیام کنت ،زمین شناس انگلیسی پیدا شد.} را که به رب النوع خالد {اورارتوها خدایان بسیاری داشته اند که سه تن از آنان درراس این خدایان قرار داشتند که خالدی عالی ترین آنان بوده است و سپس تیشیبا و شیونی قرار داشتند.} اختصاص داشت ویران کرد. اورارتویی‌ها به علت هجوم اقوام کیمر از شمال قادر نبودند در مقابل آشور از سرزمینشان دفاع کنند و موفق به شکست کیمرها و جلوگیری از پیشروی آنان شدند شدند اما به علت جنگ با سپاهیان سارگون  نتوانستند کیمرها را از مرزهای کشور دور کنند، در نتیجه این قوم در حوزهٔ کورا ساکن شد.

آرگیشتی دوم {Argishti II (713-685 BC)} در تمام دوران حکومتش سعی کرد آثار و بقایای حاصل از جنگ را از بین ببرد و سرزمین‌های از دست داده را مجدداً به کشورش ملحق سازد. اما در سال ۷۰۰ ق. م. سکاها از مرزهای شرقی به ارمنستان هجوم آوردند و در اراضی مابین رودهای کورا و ارس ساکن شدند.

پس از آرگیشتی دوم جانشینانش روسای دوم {Rusa II 685-645 BC} و سپس ساردوری سوم {Sarduri III 645-620 BC} به حکومت رسیدند. آن‌ها سعی کردند تا اقتدار رو به ضعف اورارتو را احیا کنند. در آن دوران در همسایگی جنوب شرقی اورارتو کشور ماد رو به اقتدار بود و در سال ۶۱۲ ق. م. موفق شد پایتخت آشور را فتح کند و سپس در زمان ساردوری چهارم {Sarduri IV 620-609 BC} مادها با کمک حکومت آرمه شوپریا {Arame-shuperia منطقه ای در جنوب غربی دریاچه وان که با ضعف حکومت های آشور و اورارتو توانست بود به استقلال دست یابد.} شهر توشپا را فتح کرده حکومت اورارتو را مطیع ماد گردید که پس از مدتی حکومت بر فلات ارمنستان را به خاندان یرواندونی محول کردندکه تابع مادها بوده وخراج گذار آن حکومت بودند.
 در سال ۵۵۳ ق. م. شاه تیگران موفق به آزاد سازی کشور از حاکمیت مادها شد و پایتخت را از توشپا در ساحل دریاچهٔ وان به شهر نوبنیاد آرماویر {این شهر که در محل شهر آرگیشتی خینیلی از دوران اورارتو بنا شد در غرب جمهوری ارمنستان امروزی و کنار شهری با همین نام قرار دارد.} منتقل کرد اما استقلال به دست آمده دیر نپایید و در سال ۵۴۷ ق. م.حکومت هخامنشیان ایران مجدداً ارمنستان را تحت سلطهٔ خود در آوردند.

در سال ۵۲۲ ق. م. متعاقب شروع اغتشاشات داخلی در ایران بار دیگر ارمنستان استقلال خود را بر قرار ساخت اما برای حفظ آن گرفتار نبردهای سختی با سپاهیان هخامنشی شد {شرح این نبردها در کتیبه بیستون آمده است.} و سرانجام در سال ۵۲۰ ق. م. تحت استیلای ایران در آمد و ادارهٔ آن به دو ساتراپ از خاندان یرواندونی سپرده شد.
در سال ۳۳۱ ق. م. طی چندین نبرد سپاهیان هخامنشی از اسکندر مقدونی شکست خوردند و با پیشروی اسکندر مقدونی در خاک ایران یرواند اورونِتس {یا یرواند سوم ساتراپ ارمنستان از سال 336 الی 331ق.م. که در کنار سپاهیان داریوش سوم در جنگ گوگمل سپاه ارمنستان را فرماندهی نمود و با شکست سپاهیان هخامنشی به ارمنستان عقب نشینی کرده و آن سرزمین را مستقل اعلان کرد.} ارمنستان را مستقل اعلام نمود و مدتی طولانی این استقلال را حفظ کرد. در زمان حکومت یرواند چهارم پایتخت از شهر آرماویر به شهر نوبنیاد باگاران {Bagaran در ساحل رود ارس و در غرب جمهوری ارمنستان امروزی} منتقل شد.
در سال ۲۲۰ ق. م. سردار آرداشس از خاندان یرواندونی با حمایت سلوکی‌ها بر شاه یرواند تاخت و او را شکست داد. یرواند ناچار در پایتخت یروانداشات {Yervandasht  آخرین پایتخت خاندان یرواندونی که در ساحل رود ارس بنا شده است و در غرب جمهوری ارمنستان امروزی قرار دارد.} مستقر شد. اما در جنگ بعدی کاملاً شکست خورد و کشته شد و سلطنت یرواندونی‌ها در ارمنستان خاتمه یافت.

آرداشس {Artaxias I 190-160 BC} با موافقت و حمایت سلوکی‌ها به حکومت ارمنستان رسید و سلسله آرداشسیان (آرتاکسیاس) را تأسیس کرد. وی در ابتدا تابع سلوکی‌ها بود اما با شکست سلوکیان در جنگ ماگنسیا {Battle of Magnesia} از روم در سال ۱۹۰ ق. م. آرداشس با استفاده از موقعیت بدست آمده ارمنستان را مستقل اعلام کرد و شهر آرداشات {Artaxata در ساحل رود ارس و جنوب شهر ایروان} را مرکز حکومت قرار داد.
آرداشس موفق شد بخش‌های مختلف فلات ارمنستان به استثنای تسوپک {Sophene} در منطقه شمالی شاخهٔ غربی رود دجله و کوماگنه {Commagene منطقه ای با نام فعلی آدامیان در خاک ترکیه امروزی} که تحت اختیار اعقاب خاندان یرواندونی باقی‌مانده بود متحد سازد.

پس از فوت آرداشس، آرداوازد اول {Artavasdes I 160-115 BC} به حکومت ارمنستان رسید که در سال ۱۱۸ ق. م. در جنگ با مهرداد دوم اشکانی شکست خورد و خراج گذار ایران شد و برادرزاده اش تیگران به دربار اشکانی برده شد.
پس از فوت آرداواز برادرش تیگران اول {Tigran I 115-96 BC} به حکومت رسید که سیاست پیشینیان خودرا ادامه داد.
پس از فوت تیگران اول پسر او تیگران دوم (تیگران کبیر) {Tigran II (96-55 BC} که به عنوان گروگان در دربار اشکانی به سر می‌برد در قبال واگذاری مناطقی از خاک ارمنستان به مهرداد دوم به پادشاهی ارمنستان رسید.
تیگران پس از بازگشت به موطن به سازماندهی سپاه پرداخت و در سال اول حکومتش منطقه سوفنه را به ارمنستان ملحق کرد سپس با مهرداد اوباتور {Mithridates VI Eupator 120-63 bcپادشاه پونیک {Pontos یا بنطیقس حکومتی در شمال آسیای صغیر که شامل منطقه سامسون و آماسیا در خاک ترکیه امروزی ،غرب گرجستان و سواحل شمالی دریای سیاه می شد.} هم پیمان شد و در سال ۹۳ ق. م. منطقهکاپادوکیه {Cappadocia منطقه قیصریه در ترکیه امروزی} را تصرف کرد.

تیگرﺍن در تدﺍرک جنگ با مهردﺍد دوم برﺍی بازپس گیری سرزمین‌هایی بود که ﺍز روی ﺍجبار به وی سپرده بود ﺍما در ﺍین ﺍثنا فوت مهرداد دوم در سال ۸۸ ق. م. فرصت مناسب را فراهم آورد و در سال ۸۷ ق. م. ابتدا به منطقه آدیابن { Adiabane منطقه ای در شمال خاک عراق} لشکرکشی کرد و سپاهیان اشکانی را در دو نبرد نینوا و اربیل شکست داد سپس وارد منطقه ماد ﺁدروپاتن شد و به غیر ﺍز بازپس گیری سرزمین‌هایی که در قبال تاج و تخت ﺍرمنستان به مهردﺍد وﺍگذﺍر کرده بود مناطق جدیدی رﺍ نیز تا قلعهﺁدرﺍبانا {Adrapana اسد آباد امروزی} به تصرف درآورد. در سال ۸۵ ق. م. سپاهیان تیگرﺍن وﺍرد مناطق گوردیین {Corduk} میگدونیا {Migdonia} وﺍسروئن {Osroena} شدند و بدون جنگ شهر سلوکیه را تصرف کردند. در سال ۸۳ ق. م. شهر  آنتاکیه {Antioch شهری باستانی در شرق دریای مدیترانه و در خاک ترکیه امروزی} منطقهکوماگنه و قسمتی از سرزمین سیلیسیه {Cilicia منطقه ای در ساحل شمال شرقی دریای مدیترانه} سپس شهر دمشق را به تصرف در آورد و به مرز مصر رسید. در سال ۷۷ ق. م. اقدام به بنای پایتخت دوم خود شهر تیگرانکرت {Tigranakert ویرانه های این شهر امروزه در نزدیکی دیاربکر ترکیه قرار دارد.} کرد.

در سال ۶۹ ق. م. لوکولوس {Lucius Cassius Dio Coceianus150-235 AD} سردار رومی با استفاده از غیبت تیگران که در مناطق دوردست جنوبی می‌جنگید به ارمنستان حمله برد و تیگراناکرت را فتح کرد، اما یک سال بعد از نیروهای تیگران شکست خورد و ارمنستان را ترک کرد. سه سال پس از آن نیروهای رومی به فرماندهی پومپه {Gnaeus Pompeius Magnus} وارد خاک ارمنستان شد و به سوی آرتاشات پیشروی کرد تا برنامه نیمه کارهٔ لوکولوس را به پایان رساند. تیگران کبیر برای نجات کشور از ویرانی‌های جدید با پومپه پیمان صلح بست و کلیه سرزمین‌هایی را که در خارج از فلات ارمنستان فتح کرده بود به امپراتوری روم وا گذارد و به محدودهٔ خاک ارمنستان بسنده کرد.
یک سال پس از فوت تیگران کبیر سپاهیان رومی در سال ۵۴ ق. م. با فرماندهی کراسوس {Marcus Licinius Crassus} از مسیر ارمنستان به ایران حمله کرد و آرداوازد دوم {Artavasdes II 55-34 BC} نیز به او یاری رساند و همزمان روابط دوستانهٔ خود را با اشکانیان حفظ کرد. کراسوس شکست سختی از اشکانیان خورد و کشته شد.

روم حملهٔ جدیدی را تدارک دید و سردار آنتونیوس {Marcus Antonius} را روانهٔ شرق کرد. او از مسیر ارمنستان به ماد -آدرپاتن حمله کرد اما شکست سختی خورد و به مصر پناه برد. او آرداوازد دوم را مقصر شکست خود می‌دانست و در نهایت با حیله‌ای او را دستگیر نمود ودر مصر به قتل رساند .
 پس از آرداوازد پسرش آرداشس دوم {Artaxias II 30-20 BC} بر تخت شاهی نشست. او مانند پدرش دوراندیش نبود و با نیت  انتقام جویی از رومی‌ها به علت قتل پدرش اقدام به یک سلسله جنگ با رومی ها کرد که با شکست او پایان یافت و کشورش خراجگزار روم شد. پس از آن حضور خاندان سلطنتی آرداشسیان به بهانهٔ جدیدی برای جنگ و ستیز بین روم و ایران تبدیل شد.
پس از آرداشس دوم تا سال یکم قبل از میلاد چهار شاه بر تخت سلطنت نشستند که آخرین آن‌ها تیگران چهارم{Tigran IV(8-5 BC)} بود او زمان جنگ با اقوام شمالی به قتل رسید و تخت سلطنت ارمنستان بدون حاکم ماند. پس از آن تا سال ۵۲ م. ۱۱ شاه دست نشانده از جانب روم و ایران بر تخت ارمنستان تکیه زدند.
منبع:هور

یکشنبه، اسفند ۱۷، ۱۳۹۳

دریاچه سوان و پارک آبی سوان Sevan Lake Tour and Aquatek

شهر سوان
سوان شهری کوچک در استان گغارکونیک در کشور ارمنستان است.این شهر در ارتفاع ۱۹۰۰ متر بالاتر از سطح دریا قرار دارد.این شهر در ۶۴ کیلومتری شمال شرقی ایروان،پایتخت ارمنستان قرار دارد.این شهر تا سال ۱۹۳۵به نام Yelenovka خوانده میشد ولی از آن به بعد به نام سوان تغییر نام داد.این شهر مرکز اداری استان گغارکونیک هم هست.سوان هم اکنون ۲۳۲۰۰ نفر جمعیت دارد.

تاریخ شهر سوان

تاریخ شهر سوان اشاره به نجوه شکل گیری این شهر دارد.شهر سوان در سال ۱۸۴۲ توسط اعضای تبعیدی از جناح مذهبی روسیه با نام Yelenovla پایه گزاری و تاسیس شد.از زمان تاسیس تا سال ۱۹۳۵ این شهر Yelenovka خوانده میشد که به یاد Yelena Pavlovka  دختر پل تزار اول این اسم را گرفته بود.تا پایان قرن ۱۹ میلادی این مکان به عنوان یک دهکده باقی ماند.
در سه کیلومتری شرق شهر سوان یکی از نمونه های قابل توجه معماری قرون وسطی ارامنه بنام صومعه سوانوانک در قرن نهم بنا شده است.در حال حاضر این صومعه متشکل از دو کلیسا است کلیسای رسولان مقدس و کلیسای مادر مقدس.یکی از دلایل مشهور بودن این صومعه در واقع به علت صلیبهای بر روی سنگ تراشیده شده آن است که همگی از قرون وسطی به جا مانده است.

پارک ملی سوان

پارک ملی سوان در سال ۱۹۷۸ تاسیس شد و هدف از تاسیس آن حفاظت از دریاچه سوان و محیط زیست اطراف آن میباشد.این پارک تحت نظارت وزارت حفاظت از طبیعت کشور جمهوری ارمنستان قرار دارد.در این پارک ملی بیش از ۱۶۰۰ گونه گیاه و ۳۳۰ حیوان یافت میشود.پارک ملی سوان به سه بخش تقسیم شده است:منطقه ذخایر ملی،منطقه توریستی و منطقه اقتصادی.تحقیقات ملی در مورد پستانداران حوضه سوان نشان داده است که کاملا فقیر هستند.گرگ،شغال،روباه،سمور و گربه معمولادبه عنوان اندوخته ملی قلمداد میشوند.
 سوان
شهر كوچك سوان در ٦ كیلومتری صومعه‌ سوان قرار گرفته است. از ساحل غربی دریاچه، می‌توانید از طریق راهی خاكی به شهر برسید. اصلی‌ترین خط ساحلی در امتداد ضلع جنوبی شبه جزیره سواناوانك قرار دارد. این ساحل، خیلی زود تبدیل به اصلی‌ترین ساحل در تابستان‌های گرم شد و ورزش‌های ساحلی مثل والیبال ساحلی، اسكی روی آب و قایق‌های پدالی، خیلی زود در آنجا رونق گرفت. ماهی قزل آلای مشهوری به نام ایشخان (شاهزاده) بومی دریاچه سوان است.نام سوان از ریشهٔ اورارتویی سیونا و به معنی سرزمین دریاچه‌ها گرفته شده است. حدود ۳۶ جویبار به دریاچه سوان می ریزند و تنها رودخانه ای که از سوان سرچشمه می گیرد رود هرازدان است. از گردشگاههای پیرامون سوان چشمه آب معدنی دیلیجان و شهرستانی به همین نام است. در یک روز بسیار سرد زمستانی که یکی از تهاجم های مکرر اعراب تهدید کننده و بسیار خطرناک شده بود ، مردم روستا با هم اقدام به عبور از دریاچه یخ زده سوان به سوی جزیره سواناک کردند. تمامی مردم عبور می کنند ، به کلیسا پناه می برند و برای نجات جان خود دعا می کنند. هنگامی که اعراب به دریاچه می رسند تصمیم می گیرند که از آن بگذرند . در حالی آنها از دریاچه یخ زده عبور می کرده اند یخ ها می شکنند و مهاجمان در آب غرق می شوند. مردم روستا باور دارند باور دارند که این یک مشیت الهی بوده است. دریاچه پر از جنازه های مشکی رنگ سربازان می شود و به همین دلیل آن را سوان می نامند ( قابل ذکر است که سو به ارمنی به معنای رنگ مشکی است ) .درياچه سوان – دریاچه سوان بزرگ ترین دریاچه ارمنستان است ویکی از مرتفع ترین دریاچه های جهان محسوب می شود. اسامی دیگر این دریاچه شامل گقارکونیک،دریای گقام،لیخنس(یونانی ولاتین)،گکچا(به ترکی به معنی دریاچه آبی) هستند. دریاچه سوان در استان گقارکونیک ، در قسمت مرکزی جمهوری ارمنستان قرار دارد.ارتفاع آن از سطح دریا۱۹۰۰ متر است.مساحت کل آن در حدود۵۰۰۰ کیلومتر مربع است.آن با ۲۸ نهر ودریاچه سیراب می شود.

پارک آبی سوان

پارک آبی سوان در واقع یک پارگ آبی است که در محوطه هتل هارسناگار قرار گرفته است.این هتل بر روی یک تپه مشرف به دریاچه سوان واقع شده است.تپه ای که این هتل در بالای آن واقع شده است حدود ۱۷ هکتار است.استفاده از پارک آبی این هتل برای عموم آزاد است.شما در این پارک آبی میتوانید ساعات خوبی را داشته باشید همچنین در این پارک آبی یک پیتزا فروشی هم قرار دارد.علاوه بر پیتزا انواع نوشیدنی هم در این محل عرضه میشود.شنبه ها و یکشنبه ها معمولا در فصول گرم پارک آبی سوان شلوغ است.
هتل هارسناگار
هتل هارسناگار بر روی تپه ای به مساحت ۱۷ هکتار واقع شده است و دارای چشم اندازی بی نظیر به دریاچه سوان میباشد.
این هتل داراي امكاناتي نظير باشگاه اسب سواری ، زمین تنیس ، والیبال و بسکتبال ، مركز بدن سازي، سونا ، استخر و پارک آبی می باشد كه استفاده از اين پارك آبی برای ميهمانان هتل رایگان است.
اگر نیاز به محیطی دلپذیر و سرشار از آرامش دارید این هتل بهترین انتخاب شماست.
برای رزرو هتل هارسناگار با ۰۵۵۵۳۲۱۰۲ تماس بگیرید.
هتل بست وسترن سوان
در هتل بست وسترن که در ساحل سوان قرار گرفته است شما با هتلی استثنایی روبرو هستید.این هتل با اتاقهایی مدرن و راحت سفری خوب را برای شما رقم خواهد زد.اتاقهای این هتل مجهز به مینی بار،یخچال،اینترنت میباشند.همچنین این هتل دارای استخر سرباز،سالن کنفرانس،تجهیزات خشکشویی،کافی بار،سالن بیلیارد،دیسکو بار و کلاپ کودکان میباشد.همچنین یک بار مخصوص سیگاری ها.
برای رزرو این هتل با ما تماس بگیرید:
۰۵۵۵۳۲۱۰۲
تور سوان همه روزه توسط گروه ارمنستان تور انجام میشود.برای اطلاع از تور سوان با ما تماس بگیرید.

ابزار وبمستر

ابزار وبمستر